Sad

41.สงกรานต์กับงานศพ

posted on 22 Apr 2010 19:01 by katelada in Sad

เมื่อสงกรานต์ที่ผ่านมา ที่บ้านตั้งใจจะไปเที่ยวสวนผึ้งกันค่ะ

เพราะบ้านพ่อ และยายกับน้าอยู่ที่นั่น ทำให้ได้ไปสวนผึ้งบ่อยๆ

 

สงกรานต์ญาติฝั่งแม่จะมากันเป็นประจำเพื่อมาหายาย

คราวนี้ก็เหมือนเช่นทุกครั้ง 

 

มาคราวนี้ไม่มีใครคาดคิด ว่าจะเกิดเหตุการณ์ที่น่าเศร้า

ในวันที่ 13-14 ทุกอย่างเป็นไปอย่างปกติ สนุกหลั่นล้ากันไป

 

 

 

 

 

จนคืนวันที่ 14 ทุกคนก็ตัดสินใจกระทันหัน

 

"พรุ่งนี้ไปเที่ยวเชียงใหม่กันเถอะ ไปเช้าเย็นกลับ ไปหาน้าหมูด้วย"

 

พี่น้องแม่ ไม่ว่าจะเป็น ลุง และน้าก็ไม่มีใครคัดค้าน ทุกคนพร้อมเสมอ ฮ่าๆ

ทั้งที่เราก็คิดในใจว่า เช้าเย็นกลับมันเป็นไปไม่ได้แน่ๆ อย่างน้อยก็ค้างสักคืน 

แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เรื่องเที่ยวเกดลดาให้เต็มร้อยอยู่แล้ว อีกอย่างไม่เจอน้าหมู

มานานมากร่วมสิบปีได้

 

พอตอนเช้า แก๊งที่นอนบ้านน้าก็มารับเกด และแม่ที่บ้านพ่อซึ่งอยู่ซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน

และก็ออกเดินทาง...

 

ในวันนี้การเดินทางของพวกเราจะหนักไปทางเข้า ออกปั๊มเป็นว่าเล่น ทั้งเติมแก๊ส

เติมน้ำมัน เข้าห้องน้ำ ซื้อขนม 

 

อากาศวันนี้ร้อนจัง ร้อนมากๆ พวกเราเดินทางมาจนถึงลำปางแล้ว อีกไม่กี่ร้อยโลก็ถึงเชียงใหม่

ทันใดนั้น น้าอ๊อดที่อยู่บ้านดูแลยายที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้มาตั้งนานแล้ว ก็โทรมาบอกว่า

 

"แม่เสียแล้ว" แม่ในที่นี้ก็คือยายของเกดนั่นเอง...

 

เสียงน้าหญิงพูดออกมาด้วยความตกใจปนอึ้ง ๆ ไป

 

ทริปเชียงใหม่ของเราเลยกลายเป็นแค่ลำปางแล้วก็เลี้ยวรถเดินทางกลับสวนผึ้ง...

น้าหมูที่อยู่เชียงใหม่ก็ต้องนั่งรถทัวร์ลงมาหาพวกเราที่สวนผึ้งแทน

 

ในระหว่างเดินทางกลับทุกคนก็ยังมีความหวังว่ายายอาจจะแค่สลบไปหรือยายอาจจะฟื้นขึ้นมา

แต่สุดท้ายก็หนีความจริงไม่ได้ ... ยายเสียแล้วจริงๆ

 

งานศพจัดขึ้นที่วัดห้วยทรายทองซึ่งเป็นวัดใกล้บ้านที่สะดวกที่สุดโดยศพยายได้ถูกนำไปไว้ที่วัด

ก่อนที่พวกเราจะกลับมาถึงแล้ว โดยมีเจ้าอาวาสมารับศพถึงบ้าน นำไปวัดโดยคืนนี้ยายต้องนอน

ลานหน้ากุฏิพระก่อน เพราะศาลายังไม่ว่าง...

 ในตอนเช้าทุกคนก็ทยอยเดินทางมาถึง

 

 

 

น้าแอ๊ดกับพี่ใหม่ หน่องและนิ้ก ที่ไม่เคยเจอมานานตั้งแต่งานศพตาก็เดินทางมาจากใต้

งานนี้เป็นงานที่เจอญาติมากที่สุดแล้วในรอบหลายสิบปีมานี้...

 

ทุกคนช่วยกันจัดงานศพ ประสานงานต่างๆ

 

 

 

 

ชอบภาพนี้จริงๆ หน่องไปถ่ายมาได้ 

 

 

 ระหว่างว่างช่วงบ่าย พ่อก็พาพวกเราไปที่บ้านที่สวน ไปสอยมะม่วงสุก ฮ่าๆ

ใช้แรงงานลูกหลานซะเลยงี้

 

รวมๆแล้วก็สวดประมาณ 4 วัน พวกเราก็ต้องออกมาผลัดกันอยู่เป็นเพื่อนยาย

พวกผู้ชายก็ผลัดกันนอนที่ศาลาเป็นเพื่อนยาย จนลุงบอกว่า เมื่อคืนเหมือนมีคนมาสะกิด

ตื่นมาทุกคนหลับหมด แต่ธูปดอกใหญ่ที่จุดหน้าศพใกล้จะหมดพอดี...อืม...ค่อนข้างขนลุกนิดหน่อย

 

เป็นสงกรานต์ที่ยาวนานจริงๆ

 

 

 ระหว่างว่างก็ไปทำบุญบ้าง เสี่ยงเซียมซี เสี่ยงเลขนำโชคบ้าง

ไอโก้น้องชาย เสี่ยงทุกวัน ยิ่งเสี่ยงยิ่งแย่ ถึงกับยกมือไหว้บอกพระว่า

 

"ขอโทษครับต่อไปจะไม่เสี่ยงเล่นอีกแล้วครับ"

 

 มาถึงวันเผา เกดได้มีโอกาสไปกล่าวถึงประวัติยายให้แขกที่มางานฟัง ตื่นเต้นชะมัด

แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีท่ามกลางความอึ้งว่าเสียงยังกะโอปเรเตอร์ - -' นั่นเค้าชมจริงเหรอ

ที่แน่ๆ ถามพ่อว่าเป็นไงเพราะมั๊ย พ่อซึ่งมัวแต่รับแขกด้านนอกบอกว่า 

"นั่นเสียงลูกเหรอ พ่อไม่รู้นึกว่าเสียงน้องนัทพูด (ลูกน้าหญิง)"

โฮกก ท่านพ่อยังจำเสียงลูกไม่ได้เลย T^T มันเพราะเกินไป และเสียงเด็ก (ฟังดูดีนะ)

 

อาจเพราะเริ่มแรกพ่อไม่ทันตั้งใจฟัง ตอนหลังให้น้องนัทอ่านกลอน เลยนึกว่าน้องนัทพูดทั้งหมด

 

หลังจากทำพิธีเผาหลอก เนื่องจากศาลานี้ไม่มีเมรุ เมื่อแขกให้ดอกไม้จันท์และรับของชำร่วย

เสร็จก็เริ่มทยอยกลับบ้าน เหลือเพียงบางส่วนที่อยู่ส่งยายไปยังเมรุ

 

เคลื่อนย้ายโรงจากศาลานี้ไปยังอีกศาลา โดยมีพระเดินนำพร้อมสายสิญจน์ยาวเหยียด

ให้ญาติๆและผู้ร่วมงานเดินจูงสายสิญจน์นำทางโรงศพยาย

 

เมื่อทำการเผาก็เป็นอันเสร็จพิธี 

ขอให้คุณยายไปสู่สุคติค่ะ T^T เห็นน้าดวงร้องแล้วน้ำตาจะไหลตาม

 แต่ก็คิดว่า ยายไปสบายแล้ว ทุกวันนี้ยายคงทรมานมานาน เพราะยายไม่สามารถช่วยเหลือตัวเอง

ได้เลย ตั้งแต่ตาเสียไป วันนี้...ยายได้ไปอยู่กับตาซะทีนะคะ :)

 

พอรุ่งเช้า ก็มีทำบุญกระดูกยาย

 

 

แล้วก็นำกระดูกส่วนหนึ่งมาทำพิธีใส่ไว้ที่หลุมแล้วปลูกต้นไม้ลงไป โดยขุดไว้ตรงสนามทางเข้าบ้าน

น้าหญิง เพื่อ ให้เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรแก่ลูกหลานต่อไป...