36.ขากลับจากงาน a book street fair 2010

posted on 07 Feb 2010 23:22 by katelada in Life

มาถึงก็กลับซะแล้ว! ยังไม่ทันเริ่มเล่าถึงงานที่ไปขายของมาเลย

แต่กลัวลืม เลยมาเล่าเรื่องตอนขากลับซะก่อน

 

เรื่องมีอยู่ว่า 

เราขึ้นรถใต้ดินมาลงจตุจักรเพื่อต่อรถเมล์กลับบ้าน

แบกข้าวของอันหนักหน่วงวิ่งตามรถเมล์ที่กำลังจะขับออกไปอย่างเต็มที่

เพราะอยากกลับบ้านใจจะขาดไม่อยากรอนาน

 

รถเมล์จอดให้ขึ้น เราก็เดินไปนั่งตรงที่ว่าง

ข้างผู้หญิงคนหนึ่ง...

 

เธอหันมายิ้มให้เราแล้วบอกว่าเอากระเป๋าวางไว้ข้างบนเก้าอี้ก็ได้ 

เราเลยบอกว่าไม่เป็นไรค่ะัแบบ งงๆ (วางแล้วเราจะนั่งยังไงอ่าใบบะเริ่มนี่นา) แล้ววางมันไว้ตรงเท้าแทน 

 

สักพัก  เธอหันมายิ้มแหยๆ แล้วพูดว่า 

"เนี่ย ไม่มีตังค์ค่ารถกลับบ้านเลย ขอตังค์หน่อยได้มั้ย จะโกรธมั้ย"

เราหันไปมอง ในทีแรก ภาพในอดีตที่เคยถูกรีดไถทำนองนี้ก็ย้อนกลับมา

ก็พลันคิดไปว่า

"นั่นไงล่ะ ถึงว่าต้อนรับเราซะดิบดีเลย โดนหลอกแน่ไม่ให้หรอก เชอะ ชั้นรู้ทัน"

 

ก็เลยส่ายหัวไปว่าไม่ให้

(เราใจร้ายมากรู้สึกผิดมากตอนนั้น นั่งรู้สึกแย่ที่ตัวเองส่ายหัวไปไม่ถึงนาที แล้วเธอก็หันมาพูดอีกว่้า

"ขอตังค์หน่อยได้มั้ย สิบบาท ไม่มีตังค์จริงๆ เพิ่งกลับมาจากบ้านพี่สาว พี่ไม่ให้ตังค์มา 

ไม่หลอกหรอก กลัวเราหลอกเหรอ เนี่ยดูก็ได้ ไม่มีตังค์จริงๆ (แล้วเธอก็ทำท่าจะเปิดกระเป๋าถือให้ดู)

 

เราก็เอาวะทนไม่ไหวแล้ว (แต่ไม่ลุกหนี)

อ่ะให้ก็ได้ แล้วก็หาตังค์ให้ ดันควักได้แปดบาทเองก็ยื่นให้ไป(แทนที่จะให้ยี่สิบ งก มากชั้น)

 

 

เธอพยายามจะบอกว่า "เนี่ยวันนี้ยังไม่กินข้าวเลย"

เราเลยบอกว่า "อืมนี่ก็ยังไม่ได้กินข้าวเหมือนกัน" แอบระแวงว่านี่มาเหมือนยายคนนึงที่

เคยพูดงี้กะชั้นเลย

 

แต่เราเห็นว่าเธอคงไม่เป็นพิษเป็นภัย ทำร้ายจี้ปล้นเรา เราเลยตัดสินใจนั่งคุยกับเธอมาซะเลย

เราอยากรู้ว่าเค้าใช้ชีวิตความเป็นอยู่ยังไง

 

เธอบอกตกงาน ไม่มีตังค์ พี่สาวก็ไม่ให้ตังค์มา แม่ก็ไม่ให้  แม่ไม่รัก

เธอลำบากมากเลย

เราเลยบอกไปว่า "เราก็ตกงานเหมือนกัน อืม ก็ลองหาอะไรมาขายสิ เนี่ยเราก็ขายของนะ

ทำอะไรเป็นบ้างมั้ย "

 

เธอตอบ "ไม่เป็นเลย เธอว่าเธอไม่มีแรงทำ ป่วย ทำไม่เป็น และจบท้ายด้วย เธอไม่มีบัตรประชาชน!"

 

เราเลยถามว่า "เป็นคนไทยรึเปล่าเนี่ย (ไม่ได้ตั้งใจแซวแต่อย่างใด แต่หน้าเค้าก็ดูยากเหมือนกันว่าไทยมั้ย"

 

เค้าก็แอบขำในคำถามเราแล้วตอบว่า "คนไทย แต่แม่ไม่ยอมพาไปทำบัตร"

 

เฮ้ยเค้าน่าจะเป็นรุ่นน้าเราได้แล้ว ยังต้องให้แม่พาไปอีกรึ เลยบอกว่า "ไม่ต้องพาไปก็ทำได้

ง่ายนิดเดียวเอง  " แล้วก็อธิบายไป

เธอตอบ "แต่บ้านเธออยู่นครสวรรค์ แม่ไม่พากลับไปทำ"

พออธิบายเรื่องทำบัตรว่าทำที่ไหนก็ได้จนเธอพยักหน้าแล้วบอกว่า

 

"เหรอจ๊ะ"

 

 

เธอชอบพูดว่า

 

"ทำไม่เป็น"

 

เราถามอะไรก็ทำไม่เป็นเลยไม่ว่าจะอาหาร รึประดิษฐ์สิ่งของ

เราเลยแนะนำให้เธอไปศูนย์ส่งเสริมอาชีพ รึไปเรียนสารพัดช่างราคาถูกๆ มาก จะได้ไม่ต้องมาขอคนอื่นเค้า

ทุกคนก็ลำบากเหมือนกันหมด ที่เห็นว่าเค้ามีมากกว่าเราเค้าก็พยายามทำงานกันทั้งนั้น

เราต้องพยายามเด่ะ สู้เด่ะ อย่าไปคิดว่าทำไม่ได้ ยังไม่ได้ลองเลย บางทีอาจจะค้นพบก็ได้ว่าเรา

ทำสิ่งนั้นได้เก่งเลย ยังไงก็ต้องลองทำดูก่อน อย่ายอมแพ้สิ (เราพูดแบบนี้จริงๆ ยาวกว่านี้มาก

จนคิดว่านี่ชั้นทำอะไรลงไป...

แต่รู้สึกว่า เค้าไม่มีโอกาส และไม่รู้จริงๆ อะไรที่แนะนำได้เราก็ต้องช่วยเค้า)

 

คุยไปคุยมาเธอหยิบพระเครื่องหลวงปู่ทวด องค์ใหญ่เชียว บอกว่า "อ่ะ นี่ให้"

แต่เราปฏิเสธไป จริงๆก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเธอรับจ้างเอาพระไปวางขายแต่ขายไม่ได้เลยไม่มีตังค์

 เราบอกให้เธอเอาไปขายเถอะ รึเอาไปคืนเค้าแล้วก็หาอะไรทำ ขายอย่างอื่นไป

 

คุยจนเธอจะต้องลงรถแล้ว เธอเดินไปที่ประตูแล้วตะโกนมาว่า

 

"ขอบใจจ้ะ"

 

เราลืมตัวพูดออกไปว่า "สู้สู้!" จนผู้ชายที่นั่งใหม่ข้างเราหันมามองอย่างตกใจนึกว่าเราพูดคนเดียว

แถมตอนเธอลงรถ เธอหันกลับมาพยายามมองหาเรา เมื่อเธอเห็นเรา

เธอยิ้มอย่างจริงใจ โบกมือบ๊ายบายเราด้วย  ...

 

(รึเธอดีใจที่ไปพ้นจากยัยคนนี้ซะทีี ให้มาแค่แปดบาทเทศซะยี่สิบป้ายรถเมล์ไม่จบ)

-----------------------------------------------------------------------------------------

เอนทรี่หน้าจะอัพภาพบรรยากาศในงาน a book street fair 2010 จ้า :)

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ชื่นชมอย่างแรง ลูกผู้หญิงตัวจิงกระทิงขาว (ช่วงนี้งดสีแดง) confused smile
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#15 By sky -_- on 2010-02-27 17:03

คุณจริงใจดีนะครับ

ผมเจอบ่อยเหมือนกัน ไม่รู้ว่าแต่ละราย จริงหรือไม่จริง

แต่เราก็จริงใจนะdouble wink

#14 By lolay on 2010-02-12 01:53

ชอบจัง "เรื่องราวบนรถเมล์" แบบนี้surprised smile

ดราม่าๆ เป็นหนังสั้นได้เลยนะเนี่ย
เราคงแอบได้เจอกันละมั้งครับๆ

ดีเนอะทำของขายๆๆ

คิดไว้ว่าจะทำมั่งครับ!surprised smile

#12 By dinpaO on 2010-02-11 21:34

เคยเจอยังงี้ที่ป้ายรถเมล์เหมือนกัน เค้าขอค่ารถไปนครปฐม ไปต่อรถที่สายใต้ ตอนนั้นไม่ได้ให้ไป มันก็รู้สึกหวิวๆ เหมือนกัน ว่าเค้าอาจจะเดือดร้อนจริงๆ

แต่จำนวนเงินที่เค้าขอก็เป็นหลักร้อยกว่าบาท เลยไม่ได้ให้ไป กลัวถูกหลอก ^^'

#11 By infected on 2010-02-10 17:43

Hot! เกดเขียนดีอ้ะ ชอบๆ

#10 By ไอ้แอนนนนน on 2010-02-09 09:54

ฮ่าๆ ทรงผม กะการยิ้มคล้ายเกดเลย พี่ลิงใจดีทุ่มเทมากหารูปเค้ามาให้ดูจนได้ confused smile

#9 By ..KaTeLaDa.. on 2010-02-09 01:06

เฮ้ย พี่มาโพสอีกทีนะ เจอรูปเจ้าเตยแล้ว ฮา~* ดีใจ
http://photos-e.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs154.snc3/18174_435944960593_584635593_10741437_782175_n.jpg

ฝากดูด้วยนะ ว่าคล้ายกันไหม
(ให้คนใกล้ๆตัวดูนะ ดูเองเดี๋ยวไม่เห็น ;P)
นี่บล๊อคเจ้าเตย (แต่ไม่ค่อยมีรูปน้องเลยแฮะ -_-')
http://ahohey.exteen.com/

นี่เจ้าเตย
http://starbucks.exteen.com/20091015/ahohey

ไม่รู้สิ ถ้าไม่คิดไปเอง รู้สึกว่าคล้ายๆกันดี
แต่งานนี้ก็เจอที่คล้ายๆกันหลายคนแร่ะ
หรือว่ารู้สึกไปเองก็ไม่รู้ ฮา ;P
#1 เราเห็นผดุงด้วยล่ะ แต่ว่าไม่ได้เข้าไปทักเห็นเดินวุ่นเชียว

#2 เกดอยากรู้จักค่ะ ;b จริงๆ ไม่คุยก็ไม่รู้ซะที ว่าคนอีกจำพวกนึงเค้าใช้ชีวิตหรือเป็นคนยังไง เกดไม่อยากหนีหรือกลัวเหมือนที่ผ่านมาค่ะ

#3 พี่แอ้เจ๋งมาก แต่ก็อย่างว่าทุกคนล้วนมีเหตุผลของตัวเองเนอะ เรื่องกระเป๋าพี่อยากได้แบบยังไงคะ ตอนนี้ผ้าหมดเลย ต้องรอของล็อตใหม่อ่ะค่ะ ><

#4 พี่ลิงใจดี ใจดีจริงๆด้วยค่ะ ขอบคุณสำหรับสมุดนะคะ น่ารักสุดๆ

อยากรู้จักคุณเตยซะแล้ว question


#5 เกดให้เค้าไปแปดบาทเอง แหะๆ บางทีเราก็เหมือนเป็นคนใจร้าย แต่ทำไงได้ล่ะ พอรู้ว่าโดนหลอกแล้วมันเสียความรู้สึกนี่นา เลยระแวงอยู่นาน

#6 By ..KaTeLaDa.. on 2010-02-08 15:37

big smile ดีจังที่เขาเจอคุณเกด ถ้าเจอชายคลองคงได้สิบบาท

แล้วก็นั่งคุยเรื่องไร้สาระตลอดทาง เดี๋ยวนี้คนลำบากจริง

คงหาคนช่วยยาก เพราะมิจฉาชีพเมืองกรุงเล่นหว่านมุกทุก

รูปแบบ คนชอบช่วยอย่างพวกเรา ก็ต้องคิดมากกันกว่าเดิม

ครับ รอติดตามเอ็นทรี่หน้านะครับ confused smile

#5 By ชายคลอง on 2010-02-08 15:12

อ่อ สวัสดีจ้า .. นองเกด
ตอนแรกที่เจอพี่ก็เอ่อ เหมือนจะรู้จัก แต่ไม่แน่ใจ
เลยไม่ได้เข้าไปพูดคุย ทักทาย ขออภัยเน้อๆ

พี่ว่า เราหน้าตาคล้ายกับเจ้าเตย ใน exteen นี่เลย
เป็นน้องที่ชอบทำอาหาร แต่เจ้าเตยจะรั่วๆกว่าหน่อย ฮาๆ
ไว้จะหา link เจ้าเตยมาแนะนำ ;P
น้องเกดใจดีมากๆ ที่พยายามช่วยเหลือเขาเท่าที่เราจะทำได้ บางทีคนพวกนี้ก็แปลก (พี่ก็เคยพยายามช่วยผู้หญิงขายตัวให้เลิกขายตัวว่ะ เขาบอกโดนหลอกมาขาย แต่พอจะให้ทำงานอื่นก็ไม่เอาครับผม บอกว่าลำบากเงินน้อยซะงั้น..หึหึ) บางทีเขาคงไม่มีแรงบันดาลใจ หรืออะไรเหลือแล้วมั้ง..

เอาเรื่องของเราดีกว่า มะไหร่จะว่างรับออเดอร์กระเป๋าให้พี่มั่งจ๊า..
cry cry

#3 By แอ้ on 2010-02-08 08:55

อือม เป็นเรื่องที่แปลกดีนะครับ

แต่เจ้าของบ้านนี้ใจดีจังที่พยามยามลองคุยไปอย่างนั้น

^ ^

#2 By k_i on 2010-02-08 02:33

น่าสงสารจัง
แต่พอมาอ่านเอจคำว่า "ทำไม่เป็น"
นี่ไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลยย
Hot!

ปล. วันนี้เราไปงานมาเหมือนกันเสียดายไม่เจอกันเนอะ

#1 By b-padung Studio on 2010-02-08 01:04