ตาบอดแค่เพียงกาย
posted on 10 Jun 2008 01:15 by kateladaเมื่อวานนี้ เนื่องด้วยเป็นวันเกิดเพื่อนสาวเกดลดา (นุ่น)
เราจึงตัดสินใจว่า จะไปเลี้ยงอาหารกลางวันที่โรงเรียนสอนคนตาบอดกัน
จากที่สมาชิกจะมีเยอะกว่านี้ เดชะบุญ ด้วยเหตุฉุกเฉินบางอย่าง
ทำให้งานนี้เหลือเพียงแค่เกดลดากับนุ่นเท่านั้น...
**********************
โรงเรียนสอนคนตาบอด ตั้งอยู่ที่แยกตึกชัย แถวๆ อนุสาวรีย์ เป็นโรงเรียนสำหรับเด็กอนุบาลจนถึงประถมหก
การไปทำบุญครั้งนี้ถือว่าพวกเราได้รับการดูแลเลี้ยงดูอย่างอิ่ม เอ้ย อย่างดี จากท่านผู้อำนวยการของโรงเรียน
ท่านเป็นพ่อของอุ้มเพื่อนที่ทำงานเก่านุ่นนั่นเอง
........
เกดลดาไปถึงก็ได้เข้าไปสวัสดีผอ.และแม่ของอุ้ม รวมทั้งนั่งคุยกับผอ.กันจนถึงเวลาพักกลางวัน
ท่านก็นำพวกเราไปยังโรงอาหาร ระหว่างทางก็เริ่มมีน้องๆออกมาจากห้องเรียน
เข้าแถวเตรียมตัวทานอาหารกันแล้ว ทุกคนจะมีโต๊ะประจำของตัวเอง เข้าแถวเดินเกาะแขนกันมา
หัวแถวก็เดินไปยังโต๊ะประจำอย่างคล่องแคล่วเลยล่ะ
อาจจะมีเดินชนเก้าอี้ เฉียดโต๊ะบ้างแต่พวกเขาก็เดินต่อไป
เมื่อพร้อมประจำที่ ก็จะมีคนนำร้องเพลง โดยเนื่องในวันนี้ถือว่านุ่นเป็นเจ้าภาพเลี้ยงเนื่องในวันเกิด
น้องๆก็ร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้เป็นภาษาไทยนะ เจ้าภาพนั่งยิ้มแก้มปริีด้วยความตื้นตัน
แต่เพื่อนเจ้าภาพนั่งน้ำตาซึมประหนึ่งเจ้าของงานเลยล่ะ
น้องๆน่ารักมากค่ะ ร้องเพลงเพราะและตั้งใจร้องสุดๆ
อุ้มบอกว่า วันนี้เป็นโอกาสพิเศษเลยนะ ปกติน้องๆจะร้องเพลงเดียว วันนี้จัดมาสามเพลงเลย
แน่นอน เกดลดาน้ำตาซึมกันไป ระหว่างน้องๆทาน พ่ออุ้ม (ผอ.) ก็จะเดินไปคุยเล่นกับน้องๆคนนั้นคนนี้
เด็กทุกคนรักผอ.ค่ะ และผอ.ก็รู้จักเด็กทุกคน บางทีก็เดินมาชนพุงผอ.แล้วก็ฟ้องคนนั้นแกล้งคนนี้แกล้ง
วันนี้ผมทำความดี วันนี้ช่วยน้องอาบน้ำ ซึ่งผอ.จะมีนโยบายให้รางวัลทำดีค่ะ น้องๆเลยมารายงานกันใหญ่
.....
เมื่อน้องๆทานเสร็จก็จะมีเวรเอาแก้วไปล้างด้วยนะคะ นี่ใครจะมาว่าตาบอดแล้วทำอะไรไม่ได้นี่ ผิดนะ
น้องที่ได้รับมอบหมายก็ค่อยๆรวบรวมแก้วเพื่อนแล้วก็ถือไปวางไว้ที่อ่างล้างจานอย่างชำนาญเลย
ที่ต้องให้เด็กทำอะไรเองบ้าง เนื่องจากว่าเมื่อเด็กโตขึ้นต้องย้ายไปเรียนที่อื่นบ้าง บ้านพักอื่นบ้าง
เด็กๆต้องซักผ้า ทำนู่นนี่เอง ดังนั้น จากตอนแรกเด็กที่ส่งไปทำอะไรไม่ค่อยได้
จนเดี๋ยวนี้เค้าก็ได้ฝึกให้เด็กได้รู้จักดูแลตัวเอง นับว่าเป็นสิ่งที่ดีมากเลยค่ะ
และใครที่จะคิดว่าเด็กในโรงเรียนนี้
น่าสงสาร น่าเวทนา แต่จริงๆแล้ว ที่นี่ก็เป็นโรงเรียนธรรมดา มีวิชาเรียนตามปกติ
เด็กบางคนก็บ้านมีฐานะมีอันจะกินเลยล่ะ เพียงแต่ความสามารถในการมองเห็นคือสิ่งที่เค้าขาดไป
และการได้มาอยู่ในที่ที่อำนวยความสะดวกแบบนี้ก็นับว่าทำให้ชีวิตน้องๆเค้าสบายขึ้น
แต่สิ่งที่เกดลดาได้เห็นคือ น้องๆ ทั้งวิ่ง ทั้งเดินอย่างรวดเร็ว เนื่องจากสถานที่นี้พวกเค้าได้อยู่มานาน
คนตาดีที่อยู่ในนั้น มีหน้าที่ก็อาจจะเดินคอยหลบน้องเค้าหน่อย น้องเค้าเล่นฟุตบอลตอนกลางคืนด้วยซ้ำไป
ไฟที่นี่จำเป็นสำหรับพี่เลี้ยงหรือคนตาดีเท่านั้น แต่สำหรับน้องๆ นับได้ว่าเป็นเจ้าถิ่นได้ดีทีเดียว
ระหว่างเดินดูก็มีน้องๆเพิ่งเรียนว่ายน้ำกันเสร็จด้วยค่ะ อุ้มบอกว่า น้ำในสระลึก 4 เมตร นะ โอ้วววว สุดยอด
น้องๆที่นี่ร่าเริงมากๆค่ะ บางคนก็แกล้งเพื่อนด้วยการเดินไปตะโกนข้างหูเพื่อนซะอย่างนั้น
ในตอนเย็นจะมีการให้อาสาสมัครไปสอนการบ้านน้องๆด้วยค่ะ วิธีการคือ ถึงเวลาเลิกเรียน
น้องๆก็จะเดินไปเข้าแถวรอบอกเจ้าหน้าที่ว่า ชื่ออะไร ชั้นไหน มีการบ้านอะไร
แล้วอาสาสมัครที่จะมาสอนก็จะมาอ่านดูว่า
ตนสามารถสอนวิชาไหนได้บ้าง ก็จะไปสอนน้องคนนั้น
แต่เกดลดาอยู่ไม่ถึงเวลาเย็นแต่โอกาสหน้าอยากจะลองไปสอนน้องๆดูบ้าง ช่วยๆกัน ใครได้มาอ่าน
สนใจก็ลองไปดูได้นะคะ น้องๆน่ารักต้องการพี่ๆใจดีไปช่วยสอนการบ้านอยู่ค่ะ
ส่วนเรื่องอ่านหนังสือเสียงนั้น เกดลดาถามพ่ออุ้มว่า ต้องทำยังไงบ้าง เค้าบอกว่า ที่นี่ใครจะอัดเสียง
มาในรูปแบบใดก็ได้ ซีดี เอ็มพีสาม ที่นี่มีรองรับหมด หรือจะมาลองอ่านที่ห้องอัดที่โรงเรียนก็ได้ค่ะ
เปิด 9.00 ถึง บ่าย 3 โมง จะมีเจ้าหน้าที่คอยแนะนำอยู่
ข้อแนะนำในการอัดเสียงคือ น้องๆที่นี่หูดีมากค่ะ และหัวไวมาก อ่านให้เร็วๆเลยก็ได้ค่ะ
แต่ต้องอธิบายทุกข้อความทุกสิ่งที่เราเห็นในแต่ละหน้ากระดาษเลยนะ เช่น
หน้าที่ 1 มีภาพอะไรลักษณะเป็นยังไง เหมือนกับว่า เราเล่าให้เค้าฟังอ่ะค่ะ อ่านทุกคำ บรรยายทุกสิ่ง
จะอ่านเรื่องอะไรเนื้อหาอะไรก็ได้ แบบเรียน นิทาน แฮรี่พอร์ทเตอร์ จะมีเอฟเฟกประกอบก็ไม่ห้ามค่ะ
น้องที่นี่ไม่จำเป็นต้องไปโอ๋จนเกินเหตุนะคะ ทุกคนเหมือนเด็กอนุบาลเด็กประถมทั่วๆไป
กินข้าวเองได้ อาจจะมีบ้างที่เจ้าหน้าที่ต้องคอยช่วย แต่ส่วนใหญ่จะเ็ป็นเด็กเล็กๆ
เรื่องจะติดต่อมาเป็นเจ้าภาพอาหารกลางวันก็โทรมาเช็คก่อนนะคะ เพราะบางวันจะมีเจ้าภาพประจำที่มาทุกปี
ส่วนใหญ่เนื่องในวันเกิด แต่ค่าอาหาร 6000 บาท นะคะ ทางโรงเรียนจะจัดเตรียมอาหารไว้ให้
ขอย้ำว่า น้องๆที่นี่น่ารักมากๆค่ะ
ถ้าใครสนใจไม่มีเวลาไปก็ฝากประชาสัมพันธ์โรงเรียนเล็กๆแห่งนี้ด้วยนะคะ
น้องบางคนพ่อแม่นำมาทิ้งไว้ที่โรงเรียนอย่างไม่ดูดำดูดี อาจเพราะคิดว่าพวกเค้าเป็นภาระ
บางคนพ่อมาส่งแต่ก็แอบดูลูกเดินจนพ้นตาด้วยความห่วงใย แต่ยังไงซะ เค้าก็เป็นส่วนหนึ่งของสังคม
ส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ ช่วยๆกันนะคะ ถ้าคุณได้เข้าไปสัมผัส คุณจะรักพวกเค้าเหล่านี้
***************
ขอบคุณครอบครัวอุ้มสำหรับการดูแลเป็นอย่างดี และอาหารกลางวันมื้อนั้น
อร่อยมากค่ะเกดกินสองชามเลย
พ่อลุกไปเติมข้าวให้เกดเองด้วย เกรงใจมากๆเลย ขอบคุณมากค่ะ
ที่สำคัญ ขอบคุณที่่โรงเรียนนี้มีผอ.ที่ดีแบบนี้ค่ะ
เกดสัมผัสได้ถึงความรักที่ท่านมีให้กับเด็กๆทุกคน และความรักที่เด็กๆทุกคนมีให้ท่านผอ.คนเก่งค่ะ
edit @ 10 Jun 2008 02:12:56 by ..KaTeLaDa..